Welkom op Huppelgoth.web-log.nl!
Doel van dit weblog is mensen te leren inzien wat het Huppelgothisme inhoudt en hoe je het kan herkennen in al zijn verschrikkelijke vormen. Misschien luidt de wedervraag: Waarom moeten we deze onschuldige lifestyle kunnen herkennen? Het antwoord daarop is uiterst makkelijk. Huppelgothisme is NIET onschuldig. Het vermoordt de geest van honderden jonge mensen in Nederland.

Wat is dan zo erg aan het Huppelgothisme?
* Huppelsgothics zijn over het algemeen Jongens/Meiden met een als moeilijk ervaren jeugd.
* Het Huppelgothisme promoot zwakte, verheerlijkt het en maakt mensen passief om hun leefsituatie te verbeteren.
* Huppelgothisme promoot het simuleren van depressie en automutilatie en drukt daarom op onze Geestelijke Gezondheidszorg.
* Huppelgothisme promoot Wicca. Deze ‘Religie’ houdt mensen dom en moet verboden worden.

Dit zijn slechts enkele punten waarom het Huppelgothisme herkent moet worden in onze samenleving en aangepast/verholpen worden.

Je kan me mailen via de Weblogmail linksboven, ik beantwoord bijna alle vragen. Of toevoegen aan MSN abbath_is_immortal@hotmail.com .

Abbath

ps. Huppelgothisme wordt op de rest van de site als Gothisme/Gothic benoemd. Dat is voor de leesbaarheid en het is gewoon makkelijker. Nogmaals ik bedoel met Gothics het 14/15 jarige quasidepressieve korn luisterend volk.

Het was leuk, nu niet meer.

Tot nooit.

Beste anti-goth vriendjes en vriendinnetjes en mogelijk enig zwarte soepjurk dragend huppelend volk,

Nou En, ons aller bekend is de Interactive charts uit. Nu ben ik niet zo voor pure reclamemakerij, maar dit heeft een doel, hoe meer dit nummer gedraaid wordt, hoe meer Goths we bereiken! Laten we Gothic Nederland nog maar een keer laten voelen!

Dus stem allemaal snel met je TMF-ID op Nou En.

Lang leve de Anti Huppelgoth revolutie!

Ergens in zijn ouderlijk huis, in Rotterdan, zat Herman in zijn kamertje muziek te luisteren. Sinds drie weken was hij achter een nieuw fenomeen gekomen: ”white metal!”
Geschokt doch verrukt van vreugde, door deze wereldschokkende ontdekking, luisterde Herman het sindsdien elke dag. ”I LOVE GOD!! AGAINST SATANNNN!!” Knalde het uit zijn speakers.
Wild headbangend liet Herman zich op zijn knieeen vallen, en begon het gebed uit te brullen; zoals een echte white metaller zijn god zou moeten eren.
Vandaag was ook een zeer speciale dag voor Herman. Omdat hij vorige week 16 was geworden, vonden zijn ouders het tijd, om hun heilige schatje eens te gaan vertrouwen, en hadden besloten samen een weekendje weg te gaan naar Parijs. Toen zijn ouders eindelijk al hun zooi, plus bijbels hadden ingepakt, gaf zijn moeder hem een dikke kus op zijn wang, en kreeg van zijn vader een laatste onkuise bejegening in de kelder voor deze week. Nadat zijn ouders eindelijk weg waren, voelde Herman zoveel vreugde en rebellie in zijn hartje, dat hij even moest nadenken wat hij als eerste zou gaan doen. Om even wat rust in zijn hoofd de krijgen, besloot hij om maar even op zijn met black metal beposterde dartbord te gaan darten.
Dat zal je leren potverdriedubbeltjes, vuile Fenriz! Schreeuwde Herman nadat hij die arme Fenriz vol in zijn oog had geraakt. Voldaan van deze pure rebellie tegen Satan, ging Herman over zijn volgende plan nadenken, hij zou vanavond voor het eerst naar de Baroeg gaan, om daar Satanen te gaan overtuigen van de kracht van God! Gelukkig waren zijn ouders weg, want ze hadden dit natuurlijk nooit toegestaan, maar nu kon hij eindelijk zijn kans grijpen! Misschien zou hij wel 1 biertje drinken… Dit had hij nog nooit gemogen, en hij moest en zou het proeven, en wel vanavond! Snel sprong hij onder de douche, ging zich aankleden, en maakte zich klaar voor een intense strijd, tussen goed en kwaad.
Snel printe hij nog even een kaartje uit waar hij de Baroeg op kon vinden, en sprong op zijn kelly family fiets. Eindelijk bij de Baroeg aangekomen, begon hij toch een beetje zenuwachtig te worden. Wat als die mensen nou echt zo eng zijn als papa en mama altijd zeggen? Dacht Herman. Maar hij voelde de geweldige kracht van God in zijn hart, en loodste zichzelf naar binnen, op weg naar het eerste obstakel: Entree geld! KUT! 5 euro om daar naar binnen te komen! Chagrijnig pakte hij zijn geld, en betaalde de 5 euro, hij moest toch iets voor deze gevallen zielen overhebben; misschien kon hij ze nog redden!
Eindelijk binnen aangekomen, wist arme Herman niet wat hij zag! Er stond een Black metal bandje op te treden, en overal stond langharig tuig! Herman had het idee dat hij midden in het onheilige hellenvuur was beland! Toch wist hij de moed te vinden, om op een klein groepje af te stappen, die ergens in een hoek stonden, en er niet zo heel gevaarlijk uitzagen. Al vond hij de cradle of filth en marilyn manson shirts die ze aanhadden wel weerzingwekkend! Na een kort gesprek, kwam hij erachter dat deze mensen ook echt beweerden Satan te aanbidden! Ze vertelde Herman zelfs dat ze in zichzelf sneden! Zoiets hels had hij nog nooit gehoord! Al had de dominee hem wel gewaarschuwd voor dit soort mensen. Herman deinsde achteruit door dit vreselijke nieuws, en ging om zichzelf moed in te drinken, toch maar 1 biertje halen. Snel gooide hij een hertog jan achterover, maar omdat Herman nog nooit bier had gedronken, laat staan hertog jan, was hij gelijk stront en stront bezopen. NU zou hij ze wel eens even gaan leren, die GODSLASTERAARS! Na een fikse schreeuwpartij naar de huppelsataantjes, vonden ze het genoeg geweest, en sleurden Herman naar buiten, waarna er wat klappen vielen. Herman begon te snikken, en vertelde dat hij hier alleen gekomen was om hun zieltjes te redden. DIT was natuurlijk geen excuus voor onze Tr00 necr0 Krieg Sataantjes, en Herman kreeg nog een keer een vuist in zijn gezicht. Vervolgens stond hij voorzichtig op, en rende naar zijn fiets. Toen maakte hij een cruciale fout! Herman schreeuwde nog wat na naar de Satanen, waardoor ze echt woedend werden! ”MARILYN MANSON IS KUT!!”
Dit konden ze natuurlijk niet zomaar voorbij laten gaan, en omdat 1 van de huppelsatanen de auto van zn moeder had gejat, besloten ze Herman te volgen! Zo snel als hij kon fietste hij weg, met de Satanen op zijn hielen. Na een stuk fietsen wat bijna eindeloos leek, kwam Herman eindelijk in de stad aan, yes, dacht hij, nu kunnen die kutsatanen niet verder met de auto, en Herman had gelijk. De Satanen gooide de brakke mini cooper aan de kant, en begonnen achter hem aan te rennen. Met sterke leuzen als ”MARILYN MANSON HEERSCHT!!” en ”JESUS IS A CUNT!!” probeerde ze Herman nog meer schrik aan te jagen, wat aardig lukte. Na een minuut of tien rennen, dacht Herman ze eindelijk kwijtgeraakt te zijn. Omdat hij zo vreselijk in paniek was geraakt, kreeg hij een zware astma aanval. Toevallig zag hij een deur open staan, en rende er jankend naar binnen, niet wetende dat hier net een NSBM feest was geweest, en er net 2 mensen op de bank lagen te slapen. Gelukkig zaten er nog twee wakkere NSBM’ers, om te waken over dit hartverwarmende tafereel, en hadden gezworen ze te beschermen tegen Joden, moslims en christentuig. Hoestend kwam Herman de kamer inrennen, en uit overmaat van ramp werden de twee slapende NSBM’ers wakker! ”KANKER KANKER KANKER!!! KANKERJOOD!!!! KANKER NOU EENS OP!!! GVD!! ZO KUNNEN WE TOCH NIET SLAPEN, SMERIGE AUSLANDER!!”
Na deze prachtige boodschap half in slaap verkondigd te hebben, vielen ze weer in slaap. De twee andere NSBM’ers daarentegen, waren klaar wakker, en hun bloed begon te koken. Gelijk dachten ze aan wat ze zojuist gezworen hadden, en pakten Herman bij zijn kraag. ”BIJ ODIN! HET IS EEN CHRISTEN! Zeiden ze tegen elkaar toen ze zijn I love Jesus ketting zagen, en besloten hem mee te nemen naar buiten. Na weer helemaal de tering ingeschopt te zijn, bleef Herman maar op de grond liggen. God haat me, dacht hij, hoe kan hij mij dit aandoen!? De NSBM’ers hadden in hun dronkenheid een prachtig plan bedacht! Ze zouden Herman offeren aan Wotan! Een christen offeren zou hem zeker weten gunstig stemmen! Arme Herman werd doogestoken met een kvlt aardappelschilmesje, en met dat zelfde mesje sneden ze hem in stukjes. (wat overigens best lastig ging!) De stukken Herman deden ze in mandjes, bekrast met runen, en ze liepen naar een grote eik, niet ver ervandaan. Ze zette de mandjes bij de boom neer, en begonnen als een idioot om de boom heen te dansen en te schreeuwen. ”WOTAN! ZIE ONS OFFER! WOTAN! OH GROTE WOTAN!”
Na, een kwartier springen en doen, waren ze echt uitgeput, en besloten weer terug te lopen. Ze moesten immers nog waken over de oh zo schattig slapende NSBM’ers! Ze konden wel gemolesteerd zijn door joden in hun slaap! Geschokt door deze gedachten, begonnen ze toch maar te rennen. Weer terug aangekomen, was er gelukkig niets aan de hand, en lagen ze nog lekker te slapen. En zo konden de NSBM’ers toch nog genieten van een fijne nachtrust!

Geschreven door: MYSTERIISSS

ESCH – Vrijwel iedere school kent leerlingen die zichzelf pijn doen. Deze zelfverwonding gebeurt door zich bekrassen, ergens tegen slaan, zichzelf snijden of zichzelf ergens aan branden. Dat zegt trainingsbureau voor leerkrachten Ortho Consult, dat volgende week in Vught een symposium over het onderwerp organiseert.

“Het gedrag kan verband houden met recente gebeurtenissen of ervaringen uit het verleden. Gewoonlijk heeft een leerling, die tot zelfverwonding overgaat, niet de bedoeling om zelfmoord te plegen. Eerder wil deze leerling juist zelfdoding voorkomen, er niet langer aan denken, of het leven in het algemeen draaglijker maken.”

Het symposium op woensag 16 november, moet antwoord geven op verschillende vragen. Zo willen de organisatoren in kaart brengen hoe groot het probleem precies is, waarom de kinderen het precies doen, of zelfpijniging ‘besmettelijk’ is en wat de school moet doen of juist laten.

Bron: Nu.nl

We kunnen natuurlijk slechts speculeren over het percentage Goths dat hierbij zit. Onze zwaar depressieve vrienden en vriendinnen die met hun 14 jaar wel zo’n indrukwekkende problematiek hebben ontwikkelt dat men het wel MOET afreageren met snijden.

Mensen, jullie zijn zielig. Ooit was ADHD massadiagnose in het onderwijs. Automutilerende kutkindertjes zullen de volgende probleemgroep wel zijn. Fok off en snij de volgende keer lekker diep en met de aders mee . Probleem opgelost.

Het is vrijdagochtend 7 uur als bij Pieter de telefoon gaat, langzaam wordt hij wakker bij het aanhoren van zijn vrolijke Burzum ringtone, en herinnerd zich gelijk hoe erg hij buitenlanders haat. GVD, denkt hij, en neemt zijn telefoon op. Het is Bert-jan, zijn kvlte vriend, en mede soldaat in de Arische oorlog. Heil Hitler, zegt Pieter, en er volgt een kort gesprek over absurd. Plots moet Pieter ophangen want zijn moeder komt binnen, en vraagt wat hij wil ontbijten. Jodenkoeken, hoer! Zegt Pieter stoer. Zijn moeder loopt terug naar beneden, en hoopt dat deze periode van korte duur zal zijn. Ach, denkt ze, Pieter is tenslotte ook maar een jaar gothic geweest.
Pieter rekt zich eens goed uit, en stapt uit zijn bed. Opeens weet hij het weer, hij heeft vorige week een kvlt shirt besteld! Hij rent naar beneden en kijkt in de brievenbus, ja hoor, er ligt een pakketje aan hem geadresseerd! Hij maakt het snel open, en vergaapt zich aan het gaafste shirt wat hij ooit heeft gezien. Een zwart shirt, met een inmens hakenkruis op de achterkant. Dit is mooier dan hij ooit heeft durven dromen! Dat zal die auslanders op school leren, en wat zal Bert-jan hem true vinden! Intens blij door al deze Nazi-power brengt hij de Hitlergroet uit naar een gekleurde voorbijganger, kk jood, denkt hij, en gaat terug naar binnen.
Zodat zijn ouders het niet zien, loopt hij sneeky terug naar zijn kamer. Daar aangekomen doet hij zijn computer aan en start MSN op. Yes! Denkt Pieter, Mysteriisss is online! Nu kan ik haar mijn shirt showen. Wat zal ze me gaaf vinden! Vol verwachting doet hij zijn webcam aan, en laat zijn shirt zien. Zoals normaalgesproken zeikt Mysteriisss hem weer helemaal af. Maar dat had hij niet verwacht, waarom vindt ze hem niet gaaf en kvlt!? Omdat hij zich door deze teleurstelling nu aardig depressief voelt, pakt hij een scheermesje van zijn wastafel en begint ermee even goed in zijn pols te wroeten. Goh, denkt hij, dit heb ik al een tijd niet gedaan, niet sinds mijn gothic periode, maar het voelt nog steeds fijn! Deze gedachte bant hij gelijk uit zijn hoofd, omdat snijden iets voor gothics, en voor zwakke mensen is, en voelt zich eigenlijk nog veel kutter. Dan gaat de bel, Bert-jan staat voor de deur, om hem op te halen voor school; KUT, hij heeft zijn boeken nog niet gepakt! Nouja, dan maar geen boeken… Dat staat ook wel rebels. Hij begroet Bert-jan met Heil hitler! En pakt zijn fiets uit de schuur. Hmmm, denkt hij, die cradle of filth stickers zullen er ook een keer af moeten, maarja, nu geen tijd, dat komt nog wel. Ook Bert-jan heeft zich weer aardig uitgedost; met zijn Nokturnal Mortum shirt heeft hij het gevoel dat geen van alle buitenlandse volkeren hem iets kan maken! Machtig voelt hij zich! Pieter zijn nieuwe shirt is natuurlijk ook wel heel erg gaaf, denkt hij jaloers; ik zal hem gelijk bestellen als ik weer thuis ben! Pieter kijkt Bert-jan even aan, en ziet opeens twee blauw gekleurde ogen! Huh, je had toch groene ogen? Zegt Pieter verbaast.. Nee, hoor, hoe kom je daar nu bij vraagt hij Pieter. Hmm, nee dat dacht ik altijd Bert-jan! Gelukkig, denkt hij, hij gelooft me! Bert-jan gebruikt namelijk sinds een paar dagen blauwe lenzen, hij had dan wel ergens gelezen dat de kleur van de ogen niets te maken had met de puurheid van het arische bloed, maar toch nam hij geen risico, al was het vreselijk moeilijk om de lenzen in te krijgen, en stond hij elke morgen met tranen in zijn ogen voor de spiegel. Maar het was het waard! Hij zou die kk buitenlanders wel eens even laten zijn dat hij niet was gediend van vervuild bloed in zijn nederland!! Eenmaal op school aangekomen roken Pieter en Bert-jan eerst nog even stoer een marlboro light sigaret, die Pieter van zijn moeder had gejat, en lopen langzaam en geirriteerd naar het klaslokaal. GVD, geschiedenis! Denkt Bert-jan, Die kk leraar is homo! Vorige week waren Pieter en Bert-jan samen de les uitgestuurd, nadat ze beiden een proefwerk over de 2e wereldoorlog verneukt hadden, door er ACHTUNG JUDEN op te zetten. Maar ze zouden die eikel wel eens wat laten zien! Normaal zit Pieter altijd stoer met zijn leren jas in de klas aan, maar vandaag zou hij hem eens even uit doen, en de leraar overweldigen met zijn gave shirt!
Vol verwachting trekt hij zijn jas uit, en bij 1, 2, 3 krijsen Pieter en Bert-jan true SIEG HEIL!! BLACK METAL IST KRIEEGGG!! Door het klaslokaal. Nadat het licht uit hun ogen was geslagen door wat geirriteerde buitenlandse klasgenoten, werden ze samen weer de les uit gestuurd. DIE KANKERHOMO VAN EEN LERAAR IS ZELF EEN JOOODDDD! Schreeuwde Pieter naar Bert-jan. Eenmaal aangekomen in het kantoortje van de directie begonnen ze toch ietwat zenuwachtig te worden. KUT, onze mama’s zullen erg boos zijn op ons Bert-jan! Bert-jan hield het al niet meer, en begon te huilen…Het is allemaal de schuld van die auslanders, snikte hij. Na een zwaar gesprek met de directeur, en hem uitgescholden te hebben, stonden de moeders al snel voor de school. Bert-jan en Pieter kregen allebei een flinke pets in het gezicht, en het gezelschap ging naar huis. Geschorst, en nu? Weer een nieuwe school? Overlegden de ouders van Pieter en Bert-jan ‘s avonds. Neen, ik heb een veel beter plan opperde de vader van Pieter. Ze gaan naar een speciaal opvoedkamp in Polen! Dat zal ze leren! Zo gezegd, zo gedaan, 5 dagen later zaten ze in een prachtig opvoedkamp, met een aantal zeer agressieve Poolse ”medegevangenen”. Allebei zaten ze te snikken met grote heimwee naar huis, en beloofden elkaar voortaan toch maar iets subtieler om te gaan met hun Nationaal Socialistische gedachtengoed. Helaas voor Pieter en Bert-jan, was het nu te laat, en zaten ze nog minstens 8 maanden in Polen onder erbarmelijke omstandigheden…… SIEG HEIL!

Geschreven door: MYSTERIISSS

Het is inmiddels tegen tienen als Pascal uit zijn bed gekropen komt, verwonderd staart hij naar zijn raam waar inmiddels een dikke lichtstraal vol zijn ogen in schijnt. “Fuck, hoe kan ik ooit black metal zijn met al die zon in me kamer” zegt hij, en sluit snel de vensters. Hij krabt eens aan zijn drietal baardharen, zet zijn bril op en strompelt richting zijn computer. Geeuwend gaat hij erachter zitten en zet het beeldscherm aan. Omdat Pascal werkloos is kan hij geen fatsoenlijke PC betalen en zit hij met een oud wrak opgescheept wat nog net Diablo 2: Lord of Destruction kan runnen. Gelukkig draait het leven van Pascal geheel om dit spel dus dat het een schooier is maakt niet zoveel uit. Naar tevredenheid staat Diablo 2 nog aan na een avondje ‘botten’ waardoor hij nu maarliefst 2 supervette wapens gevonden heeft. Zijn ‘games’ hart begint sneller te kloppen bij dit ongekend genot. Hierna zet hij Diablo af. Vanavond heeft ‘ie toch nog tijd zat.

Terwijl hij aan zijn ongewassen kont krabt zet hij Soulseek aan, want zoals iedereen weet haalt een waar blackmetaller al zijn muziek en cd’s van dit soort programma’s. Met een voldane grijns op zijn gezicht ziet hij dat de laatste CD van Cradle of Filth binnen heeft. Wow. Meteen gooit ‘ie zijn boxen vol open en gaat compleet uit zijn dak op de nieuwe plaat van Dani en co. Dit is pas black, fok, dit ‘p-owned’ zijn vorige liefde Tsjuder wel echt compleet de pan uit. Na een kwartiertje pc-headbangen op Cradle zet hij maar snel Nightwish op. Als hij dat na een tijdje zat is schakelt hij door naar zijn andere grote muziek passie. 50 Cent. Jaja. Het is een waar kvltlord.

In de tussentijd bezoekt hij trouw even al zijn metalfora onder zijn toffe naam FreezingMooN. Vooral op metalfan.nl kent iedereen hem vanwege zijn ‘toffe’ stijl. Gelukkig voor hem heeft ‘ie nooit een foto gepost, want zijn kop met fikse inhammen in zijn kort geknipte haar, had zijn image natuurlijk grondig verziekt. Wrijvend over zijn plekjes inhammetjes denkt ie eraan om toch maar eens zijn haar te laten groeien. Visies van zijn kvltheid drommen al in hem op terwijl op de achtergrond 50 cent nog steeds uit zijn speakertjes komt gebeukt. De blackmetal krijger in hem is nu echt wakker. Snel hijst hij zich in zijn strakke leren broek waar hij al weken in rondloopt (zoals een waar krijger betaamd) en ook trekt hij zijn toffe Darkthrone hooded sweater aan. Snel rits hij wat spike bandjes om zijn armen en nek en doet de nimmer ontbrekende kisten aan. Ongewassen springt hij het huis uit om maar eens richting zijn ware vrienden te vertrekken.

Als ‘ie op weg is naar zijn lokale coffeeshop komt hij toevallig ook langs de lokale middelbare school. Terwijl hij op een hekje gaat zitten kijken naar alle meisjes die langs komen gelopen terwijl ze richting kantine gaan om te lunchen, spreekt een meisje hem aan.

“Hoi, wie ben jij?” zegt ze.
“Ohhh, ikk be-n Pas-cal, wwwoon hhhier i-i-in de buurt, was net op weg naar de cccccoffeesho-p” wist Pascal verbouwereerd nog net uit de brengen.
“Ik heet Amelie, zegt ze snel, mag ik mee?”.
“Ttttuurlijk” stotterde Pascal.

En niet veel later vervolgde onze kvltlord de weg richting coffeeshop vergezeld van een 14 jarig meisje wat bijna net zo lelijk was als Pascal zelf.

Eenmaal bij de Coffeeshop aangekomen werd Pascal meteen begroet door de portier die hem om legitimatie vroeg. Zijn klaagzang dat hij al 22 was werd niet geloofd. “Komop kerel, zie ik er zo dom uit?” vroeg de portier nog. “Ga je moeder maar eventjes pesten en jij ook meisje”. Teleurgesteld liepen ze richting Pascal’s huis om maar even zijn legitimatiebewijs op te halen. Eenmaal daar aangekomen vroeg Amelie of ze mee naar binnenmocht om de ‘crypt’ zoals Pascal had beschreven van dichtbij te bewonderen. Eenmaal binnen moest Amelie de nodige moeite doen niet over haar nek te gaan van de grafstank die er hing. “Kkkkom vvverder”, bracht Pascal met moeite uit. Amelie stapte met doodsvrees in haar ogen de kamer binnen waar ze meteen zag waar de geur vandaan kwam. Dozen lauwe pizza en halflege inmiddels beschimmelde bakken shoarma ontsierden de toch al armzalige omgeving. Met een vorm van verachting op haar kop zag Amelie ook het bed van Pascal waarna ze met een soort sprongetje erop terechtkwam. Glunderend trok ze haar gothicrok omhoog en liet Pascal haar zwarte string zien. Pascal bedacht zich geen twee keer en zei snel (voor zover iemand die stottert snel kan praten) dat hij daar natuurlijk nooit aan kon beginnen. Met een rode kop van het angstzweet zocht hij ineens nogal gehaast naar zijn Identiteitsbewijs. Eenmaal gevonden trok ‘ie Amelie snel zijn bed af, waar na enig dubieus gekraak en geplak Amelie van loskwam

Toen ze tien minuten later weer bij de coffeeshop stonden kon de portier zijn ogen niet geloven dat Pascal al 22 jaar oud was. Maar identeitskaarten liegen niet en dus liet hij Pascal maar naar binnen toe. Toen Amelie mee naar binnen wilde lopen werd ze nors door de portier buiten gehouden. “Gothjes zoals jij mogen niet naar binnen” zei hij. “Vuile machtsgeile facist” riep ze uit en boos draaide ze zich om en rende ze hard weg.

Eenmaal aan het klimaat van de coffeeshop aangepast liep Pascal snel door naar zijn enigste vriend Stefan (a.k.a. Euronymous) die al aan een jointje zat. Na zelf een jointje tuinwiet te hebben gedraaid en gerookt liepen ze al snel, zwaar stoned, en opzoek naar Amelie de coffeeshop uit. De zwarte toverheks zat buiten geërgerd te wachten tot Pascal naar buiten kwam.

“Hey Homo”, riep Amelie uit. Geef me weet of ik ben weg en je ziet me niet meer. Daarop gaf hij haar maar wat wiet. Amelie zette het op een rennen, vloog bijna door de straten net zo hard als haar benen haar konden dragen. Pascal en Stefan haalden hun schouders maar eens op. “Fok het”, en gebroederlijk liepen ze naar Pascal, waar Stefan de nieuwe Diablo2 items van Pascal moest gaan checken, terwijl ze luisterden naar de necro grimness van Mayhem.

door Arjen ten Cate

AMSTERDAM – Het popbandje Nou En uit Kampen wordt bedreigd door een aantal liefhebbers van de gothic-muziekstroming die woedend zijn over de tekst van de eerste single van de formatie, getiteld ‘Gothic Meisje’.

Het huisadres van één van de bandleden is op internet geplaatst en ziedende gothic-fans roepen op molotovcocktails mee te nemen naar popzalen waar de punkpopband optreedt. De Kampense formatie krijgt sinds deze week extra bewaking tijdens optredens. ‘Gothic Meisje’ wordt de laatste tijd veel gedraaid op de populaire muziekzender TMF.

“Hé gothic-meisje, wat doe je chagrijnig, je ogen staan zo dof en je zegt zo weinig. Ik ben een beetje bang voor jou”,luiden drie regels van het refrein. En uit een couplet:

“Maar om daarom nou het hele jaar erbij te lopen als een zombie in een vleermuispak, zeg nou zelf, dat is een beetje raar of hang je ‘s nachts ook aan de balken van het zolderdak.”

De teksten leverden een ware hausse aan ziedende reacties op van een deel van de gothic-fans. Het gastenboek van Nou En op internet staat vol met de meest verschrikkelijke verwensingen. Sinds dit weekeinde worden de vier muzikanten ook met de dood bedreigd.

“Dat gaat een stap te ver”, zegt de schrijver van het nummer, Bas Nijhof. “We overwegen daarom aangifte te doen. Ik weet ook dat veel van die reacties niet serieus te nemen zijn, maar nu ook het adres van onze gitarist bekend is, maken we ons zorgen.”

Volgens zanger/bassist Nijhof moet de tekst gezien worden als een knipoog naar de muziekstroming. “We hebben alle vooroordelen over gothic-liefhebbers gebruikt. Het druipt ervan af dat de tekst grappig is bedoeld en zeker niet als sneer tegenover de fans van die muziekstroming. Een deel van onze eigen aanhang is Gothic. Die zien de humor er wél van in. ”

———

Stelletje zielige humorloze (alle goths, je weet toch ) figuren die dit op hun geweten hebben. Nou En, laat je niet kisten en ga gewoon door met jullie muziek ten gehore brengen.

Sterkte.

5 jaar later zat Vampyra nog steeds in het gekkenhuis.
Frustrerend, biddend tot God, was ze de laatste 2 jaar plannen aan het maken om uit dit vreselijke oord te ontsnappen, maar wat haar het meeste dreef was de ongelooflijke zin in bloed die ze had, en met de dag werd het erger! Maar, ze was er bijna! 2 jaar geleden was onze katholieke goth heldin tot de beschikking van een theelepeltje gekomen, en sindsdien werd het gat onder haar bed steeds groter… nog even, en ze kon de vrijheid weer tegemoet zien! Nadat ze uit haar isoleercel kwam, omde nacht door de brengen in haar bepanserde slaapkamertje, was het dan eindelijk zover! Ze zag licht uit het diepe gat komen; HALLELUJA, riep ze uit in haar intense blijdschap, en begon gretig verder te graven, met haar inmiddels bijna versleten theelepeltje.
Na uren van graven, pastte haar magere goth lichaampje eindelijk door het gat heen, en kroop verder en verder, naar het zwakke licht dat ze in de verte zag.
Toen Vampyra eindelijk uit het gat was gekropen, stond ze buiten op de binnenplaats, van het gekkenhuis.
Nu nog hopen dat niemand haar zou zien! Nu was het nog bedenken hoe ze over de met prikkeldraad beveiligde muren moest komen. In een roes besloot ze maar te klimmen, wat maakte het eigenlijk ook uit, ik ben toch een onstervelijke katholieke vampiristische goth, dacht ze, en met alle bijbelse hoop die ze in zich had begon ze te klimmen. Ja, dat deed zeer, het prikkeldraad sneed in haar hele lichaam, maar ze gaf niet op! Ze dronk haar eigen bloed wat uit de wonden kwam, en voelde zich sterker dan ooit! Toen ze op het hoogste punt van de muur was gekomen, liet ze zich 3 meter naar beneden donderen, in de hoop dat ze in een vleermuis zou veranderen; POTVERDRIEDUBBELTJES, dat werkte niet! Gelukkig dat ze in een gekkenhuis in Zeist zat, en dat het net herfst begon te worden, want WONDER boven wonder braken alle blaadjes haar val. Dank u God! Schreeuwde ze uit, en stond op.
Ze was vrij, helemaal vrij!
Maar wat zou ze nu gaan doen? Terug naar haar ouders was geen optie, ze wilden ze nooit meer zien!
Ze waren ook nooit meer bij me geweest in het gekkenhuis, en door de emoties biggelde er een traan over haar wang, maar ze zou niet opgeven! Door de afkickverschijnselen van alle rustgevende spuiten, besloot ze naar Rotterdam te gaan, een stad waar drugs in overvloed te verkrijgen zijn.
Eenmaal aangekomen op het station in Zeist, kwam ze opeens achter een verschrikkelijke ontdekking!
Ze had natuurlijk helemaal geen geld! Ze besloot naar de conducteur te lopen, en hem te vragen om medelijden… God zou haar vast genadig zijn. ”Meneer? Ik heb helemaal geen geld, en ik ben net van een muur met prikkeldraad gevallen, en ik ben een katholieke, vampiristische goth, zou u zo genadig willen zijn, om mij gratis naar Rotterdam te laten gaan?” De conducteur begon te lachen, en verzocht Vampyra maar mee te komen, de trein in. Eenmaal aangekomen in de WC’s, knoopte hij zijn broek los, en verzocht Vampyra hem te pijpen, voor een gratis kaartje.
Vampyra; uiteraard in schok, door deze onheilige verzoeking, deed toch maar wat hij zei; Gods wegen zijn ondoorgrondelijk dacht ze.
Met een plakkende bek, ging ze daarna in de trein zitten, en viel in slaap totdat ze in Rotterdam aankwam…
Plots schrok ze wakker, en werd de trein uitgeslagen door de conducteur! OPROTTEN, SMERIGE KATHOLIEKE SLET!!! JE HEBT ME PIJN GEDAAN MET EEN OF ANDER LOSZITTEND SLOTJE IN JE MUIL! Vampyra pleurde neer op het perron, en stond huilend op. LIEVE HERE!! WAAR BENT U!! krijstte ze, en begon doelloos maar een beetje door de stad te lopen.
Na uren lopen, was Vampyra ten einde raad, en volkomen uitgeput, en plofte ergens in een donker steegje inelkaar, en begon (hoe kan het ook anders) weer te huilen, en te bidden.
Na een kwartier hoorde ze opeens een zachte stem uit het donker komen.
”wat is er meisje?” Vampyra keek op, en zag een jongen met versleten kleren, en een ingevallen bleek gezicht.
Door haar katholieke, vampiristische puurheid, schrok ze een beetje, maar omdat ze nog steeds in de goedheid van de mens geloofde, besloot ze hem het verhaal te vertellen. Waarop de junk zei: ” WHOW, DAT IS WEL HEEL ERG ALTOW EN STOER!”
Vampyra mocht mee naar zijn kraakpant om de nacht door te brengen, en ze voelde zich opeens weer intens gelukkig; er zijn toch nog mensen die om mij geven! Dank u oh lieve Here!
Eenmaal aangekomen in het smerige kraakpant, zag ze tussen de oude vergeelde matrassen die overal op de vloer lagen, spuiten liggen, en herinnerde zich eraan hoe graag ze een spuit met kalmeringsmiddel in haar been wou hebben. Door de inmense ontwenningsverschijnselen, trok ze haar stoute schoenen aan, en vroeg aan de junk of ze ook zo’n spuit mocht. Natuurlijk, zei hij, maar ik wil er wel wat terug als je begrijpt wat ik bedoel. Natuurlijk had Vampyra geen idee, maar toch schudde ze ja, door de ongelooflijke zin in kalmeringsmiddel. De junk zette de spuit in haar arm, in plaats van haar been, maarja, het was weer eens wat anders. Wat Vampyra natuurlijk niet wist, is dat ze een dikke spuit heroine in haar arm kreeg!
Vampyra was compleet van de wereld, en gaf zoals afgesproken haar lichaam aan de junk.
Toen ze s’ ochtens vroeg wakker werd, wou ze meer heroine, maar de junk vond dat ze dan maar geld moest gaan verdienen! Rond een uur of 7 in de avond, bracht de junk Vampyra naar de Keilerweg, waar ze hopeloze mannen moest pijpen, die met hun auto aan kwamen rijden. Na, een drukke nacht, en een paar mensen gebeten te hebben, met haar loszittende slotje, keerde Vampyra moe, maar voldaan terug naar het kraakpant, waar ze weer heroine kon gaan nuttigen. Na een paar weken, kreeg ze echter verschrikkelijk nieuws! De Keilerweg zou worden gesloten! Tippelen werd verboden! Wat moest ze nu doen, vroeg ze geschrokken aan God! HOE KAN IK NU MIJN ZINVOLLE LEVEN ALS KATHOLIEKE VAMPIRISTISCHE GOTH WAARMAKEN!!!??? Omdat ze geen hoer meer kon spelen, gooide de junk haar het huis uit, en stond Vampyra weer op straat… Huilend liep ze naar een telefooncel, en probeerde het nummer van haar ouders te herinneren. Haar moeder nam op, en Vampyra vertelde haar jankend, dat ze nooit meer rare vampiristische dingen zou uithalen… DIT WAS HET WERK VAN SATAN!
Vol blijdschap en geluk, kwamen haar ouders haar ophalen in Rotterdam.
Vampyra kon haar katholieke leven weer wijden aan God, en kreeg snel met haar Katholieke inteeltman 2 kinderen. Die er zelfs nog ongezonder uitzagen dan de gemiddelde Katholieke inteelt stakker, omdat Vampyra in haar loopbaan als hoer natuurlijk Aids had opgelopen; en zo leefde Vampyra de Katholieke, Vampiristische goth, nog kort, en gelukkig!

Geschreven door: MYSTERIISSS

(Vervolg op “Amelie heeft een slechte dag”)

Toen Amelie de volgende ochtend wakker werd, was ze even gedesoriënteerd. “Waar ben ik, waarom zitten er overal bloedvlekken op de muur? Waarom hangen er overal spinnenwebben?” Het antwoord was simpel: Ze bevond zich in de hel genaamd *tromgeroffel* De Kamer van Damien! Ze sprong overeind, rende naar Damien’s bed met van het bureau gegriste zwarte kandelaar en… Struikelde over zijn tapijt… Met een enorme bons viel ze met haar hoofd op dat van Damien, die gillend overeind schoot.
“Bij Lucifer, wat the HELL doe jij hier nog, grafslet? Ik dacht dat je gisteren huilend naar je mammie was gegaan, of vond je het zó lekker dat je nog even wilde blijven?”, zei hij, met een gemene grijns op z’n gezicht. Hij kwam omhoog en Amelie rende weg, struikelde over de zoom van haar Laughing Vampire(tm) jurk en viel van de trap. Gelukkig werd haar val gebroken door de enórme stapel vuile was van Damien die hij, gewoontegetrouw, van de trap af gegooid had zodat zijn moeder het kon oprapen. Ze krabbelde weer overeind en stormde naar buiten. Ze rende drie straten door en toen ze opkeek zag ze dat ze in haar eigen straat stond. Ze snakte naar een warm bad en een lekker bedje.
Toen ze aan haar kamer dacht, en aan haar moeder, werd het haar teveel en zakte ze snikkend ineen. Haar lippiercing schrijnde en ze was doodsbang voor de reactie van haar moeder. Bij deze gedachte begon ze nog harder te huilen, niet merkend dat het slaapkamerraam van haar moeder openstond. Plotseling ging de voordeur open en kwam haar moeder, compleet met krulspelden en bebloemde kamerjas, naar buiten gestrompeld. “Amelie, meisje, waar was je, ik was zo ongerust!”, suste haar moeder terwijl ze Amelie zachtjes in haar armen heen en weer wiegde. Amelie schaamde zich helemaal dood voor deze vertoning. Dit… Dit… Dit DING, was dát haar moeder? Ze voelde zich zó gefrustreerd dat ze de arme vrouw van zich afduwde en naar haar eigen kamer stormde. Aldaar viel ze krijsend en huilend op haar bed neer, hopend dat haar moeder weer bij haar zou komen, aangezien ze nou niet in het openbaar waren. Zo lag ze een kwartier, een half uur, totdat ze een voorzichtig klopje op de deur hoorde. “Amelie, Amelie ben je daar?”, vroeg haar moeder met bevende stem. Als antwoord gromde Amelie, en haar moeder schuifelde langzaam binnen. “Gaat het wel met je meisje, heb je misschien iets nodig?” Toen veranderde de bezorgde uitdrukking op haar moeder’s gezicht in pure woede en afgrijzen. “WAT heb jij daar in je onderlip jongedame? Is dat ding echt? Haal hem er onmiddellijk uit!” krijste ze. “Hou je bek mens, fucking kankerkoe!!! Het is MIJN lichaam, en ja, die piercing is inderdaad echt, wat wou je er tegen gaan doen? Hè?”. Amelie keek haar moeder uitdagend aan, maar voelde een steek in haar hart toen ze zag dat haar moeder in plaats van kwaad werd, haar schouders liet hangen, begon te huilen en langzaam wegliep. Hoofdschudden mompelde ze: “Waar heb ik dat nou aan verdiend…?”. Amelie voelde zich vreselijk schuldig, maar toch gilde ze er nog achteraan “Goed zo, jank maar, kuthoer, had je maar niet die zák van een pa van me moeten neuken!”.
Toen haar moeder buiten gehoorafstand was begon Amelie wederom zachtjes te snikken. Ze duwde haar gezicht in haar kussen en viel in slaap.

Amelie stond midden op een plein, en achter zich hoorde ze Damien schreeuwen om hulp. Langzaam draaide ze zich om, en zag een enorme kluit nazi’s om haar “vriend” heen staan.
“AAH, nee, laat me met rust, ga weg, ik heb jullie toch ook niets gedaan?!”, schreeuwde Damien, terwijl hij in elkaar kroop en wanhopig probeerde niet te huilen. De wit-geveterde kisten maakten doffe klappen op zijn borstkas en dreunden op zijn hoofd. Amelie rende op de groep af en gilde: “Hou op, stelletje kaalgeschoren kutkoppen!!!”. De groep draaide zich als één persoon om en begonnen in zwakbegaafd plat Gronings op Amelie te schelden. De grootste deed een stap dichterbij, griste Amelie’s Nijntje-tas uit haar handen, ritste het open en zag daar een poster van haar grote held: Dani Filth. Hij begon overdreven te gillen en schudde de poster van zich af alsof het een grote spin was. De rest van de nazi’s begon onbedaarlijk te lachen en een meisje dat in de buurt stond pakte de poster op. Ze schreeuwde naar een klein jongetje op de achterste rij van de groep of hij een aansteker voor haar had. Hij doorzocht de zakken van zijn bomberjack en vond een prachtig exemplaar van Masters of Hardcore. Hij duwde het haar slap van het lachen in haar handen, en kwam al helemaal niet meer bij toen ze hem aanklikte en de vlam onder de voeten van Dani Filth liet branden. Ze keek Amelie tartend aan en liet het dansende vlammetje steeds dichter bij het akelig brandbare papier komen.
Amelie schreeuwde: “Neeeee! Niet Dani! Niet hem! Neem mij!” maar dat vonden de hooligans alleen maar grappig. Toen Amelie aanstalten maakte om naar het meisje toe te rennen kwam er een kaalgeschoren jongen op haar af en greep haar vast. “Doe het Sas!!! DOE HET!!!” schreeuwde hij, en het meisje zette de poster in de fik. Amelie begon wederom onbedaarlijk te huilen bij het zien van het in vlammen opgaan van haar grote held. Zo jong, zo levendig, zo lekker… Ze rukte zich los en plantte haar elleboog in het oog van de kaalgeschoren jongen. Ze greep hem bij z’n kraag en gaf hem een knietje in zijn kruis. Toen voelde ze dat ze achteruit getrokken werd en met haar achterhoofd op de keien van het plein belandde. Ze krabbelde overeind en rende naar Damien toe, pakte zijn hand en sleurde hem mee. De nazi’s begonnen te vloeken en plannen te maken om alle “fucking kankerkottiks” de stad uit te jagen. Een paar hardcorebeats later had de hele kluit nazi’s zich verzameld voor het winkelcentrum. Amelie wist wat haar te doen stond en belde al haar kottikvriendjes op. Iedereen verzamelde zich bij het kerkhof en zo marcheerden ze samen op het winkelcentrum af. Daar aangekomen zagen ze de nazi’s uitgerust met hooivorken en fakkels. Gelukkig waren ook de goths tot de tanden toe bewapend met buitenboordbeugels en athame’s. Spikebanden en chokers vormden hun bepantsering. Een klein, hyperactief jongetje met een SpongeBob(tm) t-shirt aan had zich gepandaficeerd/gecorpsepaint om de vijand te imponeren en af te schrikken, maar hij had ook een akelig grote mond. “In Satansnaam, konden jullie niet wat moderner zijn, niemand gebruikt tegenwoordig nog fakkels en die hooivorken stammen ook nog uit het jaar 1920!”. De nazi’s waren daardoor erg gekwetst, want iedereen wist toch dat hooivorken stamden uit het jaar 1356?! Ze draaiden zich om en marcheerden op de maat van het nieuwste nummer van Neophyte naar huis. De goths gruntten en krijsten omdat ze dachten dat ze gewonnen hadden, maar toen hoorden ze een enorm lawaai achter zich. Ze keken om en wisten niet wat ze zagen.
De nazi’s hadden andere wapens gehaald: 3 enorme tractors met praalwagens erachter! Een Nederlandse vlag van papier machée , een crêpepapieren hakenkruis en een Hitler-bloemencorso-wagen. Ook de fakkels waren ingeruild. De voorste nazi’s droegen psychedelische lavalampen met verlengsnoeren met zich mee, en de achterste rij was bewapend met zaklampen. Ook waren ze met een veel grotere groep; ze hadden hun opa’s erbij gehaald, die in de Tweede Wereldoorlog dienst deden als NSB-ers. De goths voelden zich nu toch wel bedreigd, en deinsden terug. Langzaam schuifelden ze achteruit, tot ze tegen de achterste muur van het winkelcentrum stonden. En laat dat nou net de enige plek zijn waar nooit een mens kwam. Amelie begon te huilen en te krijsen dat ze dood zouden gaan, en ging helemaal achteraan staan, in de hoop dat de nazi’s haar zo niet op zouden merken. De kluit kaalgeschoren dingen kwamen op hun af en begonnen op de kleinste gothjes ,die vooraan stonden, in te slaan. Toen er drie knock-out waren en er ééntje lag te kermen met een bloedneus en een missende kies begonnen ze aan de tweede rij, de kern van de groep. Ze waren net begonnen met deze rij, toen ze ineens enorm gekrijs en jankende gitaren achter zich hoorden. Geschrokken keek iedereen waar het geluid vandaan kwam, en wat ze toen zagen, was gewoon niet voor mogelijk te houden.
Dani Filth (en de voor Amelie onbelangrijke rest van de band) stonden daar, bewapend met omgekeerde kruizen en bloedcapsules, op de voet gevolgd door Borknagar en Dimmu Borgir! Amelie kreeg een spontaan orgasme bij het aanschouwen van zoveel necr0 ende kvlte geilheid, en viel Dani Filth om zijn hals. Dani trok een walgend gezicht en duwde het moddervette ding van zich af. Hij gromde een keer naar de rest van de consorten en stormde toen op de kaalhoofdige kluit nazi’s af. Met de omgekeerde kruizen begonnen ze, gesteund door de overige goths, in te hakken op de massa en toen er nog maar drie nazi’s overeind stonden kwamen die watjes van Slipknot, die nog te bang zijn om hun eigen hoofd te laten zien, eraan gewaggeld. “Hey, valt hier nog wat te rammen?” vroeg Joey, met een knikje naar de kreunende en kermende nazi’s die op de grond lagen te creperen van de pijn. Dani gromde: “Brrhrumfgggfrrrrrummmmfrmmfffrrrrrrmttgrummbrahhhhgrauw!!!”, wat door Amelie vertaald werd als: “Ja hoor, laat je ons eerst het vuile werk opknappen, en dan komen jullie eraan? Stelletje lafbekken. Nou ja, hier, leef je uit op de overige drie nazi’s en schraap de rest maar van het asfalt.” Dat deed de band maar al te graag, gesteund door de Gemaskerde Monarch (uit Jakob Dubbel – Jetix). Ze trokken hun bijlen en zachtroze waterpistooltjes uit hun hobbezakken die door moesten gaan voor evil-kvlte outfits, en gingen dreigend voor de nazi’s staan, die inmiddels stonden te beven van angst. Eéntje rende weg, maar Amelie stormde er achteraan, tackelde hem, gaf hem een trap tegen z’n hoofd en viel toen zelf ook. Plotseling had ze het idee alsof ze van een torenhoge flat viel bovenop iets zachts. Ze opende haar ogen en het bleek haar kussen te zijn.
“Huh, waar ben ik?” dacht ze. Terwijl ze verward rondkeek kon ze de silhouetten van de objecten in haar eigen kamer onderscheiden en herkennen, en dacht ze bij zichzelf: “Kanker, het was allemaal maar een droom…”
Ze sprong van bed en ontdekte dat het midden in de nacht was; de perfecte tijd om rond te slenteren op het plaatselijke kerkhof!
Ze schoof het raam open en verdween in de nacht.

(aan jullie het vervolg…?)

Geschreven door:
StrawberryxPrincess
en
Tyteebe (tegenwoordig Phunky Tyme)